زيرا كه و اللّه فى قبلة المصلّى ، خوشا آنان كه دائم در نمازند . و بدان آنچه كه در ولايت تشريعى و تكوينى گفته‌ايم هر دو در مقام توحيد فعل ، بازگشت به يك ولايت مىكند ، لا إله الا اللّه وحده وحده وحده كه توحيد ذات و توحيد صفات و توحيد افعال است نه تأكيد لفظى ، وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ كُلُّهُ ، وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُ الْأَمْرُ ، قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ، إِنَّ إِلى رَبِّكَ الرُّجْعى ، وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهى ، لذا با اينكه در يك جاى قرآن فرمود : قُلْ يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ . « 1 » در جاى ديگر آن فرمود : اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها . « 2 » و نيز بدان كه خداوند متعال در قرآن كريم ، خود و رسول و مؤمنون را ولىّ خوانده است و حقيقت ولايت رتق و فتق ولىّ در امور مولى عليه است كه در بعضى از امور وى را از آن باز مىدارد و در برخى وى را بر آن وا مىدارد تا به كمال و سعادت مطلوب و مقدر خود برسد . اين ولايت حقيقيه است كه مبتنى بر حقيقت ملك است و آن حق تعالى را است و بس ، كه مولاى حقيقى او است اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ . « 3 » و چون خود متعالى از مجانست مخلوقات است ، خلفاء و نمايندگانى را براى تربيت مملوكين و عبيدش منصوب فرمود ، إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ « 4 » و چون از

--> ( 1 ) سجده / 12 . ( 2 ) زمر / 43 . ( 3 ) بقره / 258 . ( 4 ) مائده / 62 .